Turgay YILMAZ

Yüreğimden tutmuşken sen, bir de ellerim ellerindeykenDünyanın obur ucu da olsa gelirim seninle ben,

Bekle desen, dünyanın bir ucunda sen bir ucunda ben

Bir an bile geri dönmem.

Asla bulandırılamayacak olan denizlerinde fırtınalar çıksa

Her an sığınabileceğin limanın olmaya giriftarım ben

Zifiri karanlıklarda, gönlüne aydınlık verebilmek,

Hava açtığında yıldızın olup gözlerinden dökülmek isterim.

Ve bulutlar birlik olup da göğü kapladıkları zaman

Yönünü belirtecek bir garip pusulan olabilmektir gayretim.

Eğer ben senin zümrüdün, zebercedin,mihengin

Ve turnusol kağıdın isem, sabır ve tahammül kuşu olan

Yüreğinin suyu bulandıkça onu durulatacak iksirin de benim.

Tüm kapılar pervasizca üzerine kapandığında,

Ardına kadar acık, gul kokulu kapın,

Yürümekle aşılmış yollardan farklı bir yolun

Saklanmak istediğinde duvarın olurum.

En dar zamanlarında özgürlüğün, kuytularda mahpushanen,

Üşüdüğünde evin, yorganın sığınacak kucağın olurum.

Layık miyim bilemem çöllerinde vaha ,

Vahanda boynu bükük bir hurma ağacı olmaya,

Dağın tavşanı, çölün ceylanı,

mehtabın zikre daldığı gecelerde,

seni bağrıma basmaya.

Ama; çorak toprakların umudunu kaybetmeden beklediği

Rahmet gibi , ben de umut baÄŸlar, beklerim seni.

Gitmek istersen uzak diyarlara,

Seni bir nefeste uçuracak kanat olur yüreğim

Kalmak istediÄŸinde buralarda

Kal diye yalvararak ayağında pranga oluveririm.

Kaç vakit geçer bilemem gurbetlerden donusun.

Sılanda hurin olup , ayni yerde beklemektir niyetim.

Ot bitmeyen vadilerde Hacer’im ben..

Allah (c.c)’a emanet edilip de gidersen,

Asla seni kınamaksızın, O’na güvenip say ederim ben..

Ümitlerinin tükendiği zamanlarda ümidin,

NeÅŸen kaybolduÄŸunda coÅŸkun,

Ve kalbin iÅŸgale uÄŸrarsa rehberin olmak isterim.

Arkadasın, yoldasın, huzurun,

Sürurun, nurun, ziynetin, nimetin olmak hayalim.

Cennetin olmak Åzerefim…